Bilderberg Vergadering 1968 – Mont Tremblant

De 17de Bilderberg-bijeenkomst bracht 87 van 's werelds meest invloedrijke leiders samen in een skihut in de Laurentiaanse bergen van Quebec in het meest turbulente voorjaar van het naoorlogse tijdperk—zes dagen nadat Pierre Trudeau als premier van het gastland was beëdigd, drie weken nadat de moord op Martin Luther King Amerikaanse steden in brand zette, zes weken nadat de ineenstorting van de London Gold Pool het dollar-goudstelsels eerste grote breuk veroorzaakte, en dagen voor Parijs oprees in de mei-'68-opstand. Het gelekte verslag toont een kamer die voorzichtig was over Praag, openhartig over Amerika's wonden—en opmerkelijk stil over de monetaire breuk onder haar eigen voeten. Deze op bewijs gebaseerde analyse onderzoekt wat werkelijk op de meest bestudeerde privéconferentie ter wereld gebeurde.

  • Mont Tremblant was gastheer van de 17de Bilderberg-bijeenkomst van 26 tot 28 april 1968, met 87 deelnemers in het Lodge—het berghotel in de Laurentianen gesticht in 1939 door Philadelphia-miljonair Joe Ryan rond de eerste skilift van Canada
  • Het was Canada's tweede Bilderberg, na Lac-Beauport 1961—openend de reeks die zou lopen via Montebello 1983, King City 1996 en Ottawa 2006
  • De agenda koppelde Oost-West-relaties tijdens de Praagse Lente aan de internationalisering van het bedrijfsleven—George Ball's artikel over het wereldbedrijf een vroeg manifest van globalisering—met besprekingen buiten de agenda over studentenoproeraanvoering en Johnson's aftreding
  • Pierre Trudeau woonde bij zes dagen in zijn premierschap, naast zijn voorganger Lester Pearson en de toekomstige leiders van beide zijden van Quebec's soevereiniteitsorlogen—terwijl de goudcrisis, weken oud, niet eens werd genoemd in de betalingsbalansbijlage
  • Er werden geen officiële conclusies of resoluties vrijgegeven, volgens de traditionele Chatham House Rule van de conferentie.

Inleiding

Van 26 tot 28 april 1968 kwamen 87 van 's werelds machtigste figuren samen in het Lodge op Mont Tremblant—het Alpische dorp dat een jonge Amerikaanse miljonair genaamd Joe Ryan in 1939 tot leven had gebracht rond de eerste skilift van Canada, in 1968 het vooraanstaande skiresort van de Laurentianen, afgelegen, zelfstandig en leeg in laat april—voor wat de meest bestudeerde privéconferentie op de planeet is geworden. De 17de Bilderberg-bijeenkomst zette haar traditie voort van het bijeenbrengen van politieke leiders, centrale bankiers, zakelijke leiders, academici en mediafiguren voor niet-voor-publicatie discussies over dringende wereldkwesties—voorgezeten door Prins Bernhard van Nederland, met Prinses Beatrix die waarnam en Prins Claus in het gezelschap, en met een gastherlandtafereel dat geen ander jaar kan evenaren: de premier van Canada, zes dagen in het ambt.

Geen Bilderberg ooit bijeengekomen in een vreemder seizoen. Het Tet-offensief had in januari het Amerikaanse vertrouwen gebroken; de London Gold Pool was in maart ingestort, wat de tweevoudige goudmarkt dwong die de eerste grote breuk in het dollarstelsel was; Johnson had zijn herverkiezing op 31 maart afgezworen; King was op 4 april vermoord, met brandende steden toen de afgevaardigden invlogen; Dubček's Praagse Lente bloeide onder Moscow's donkerer wordende hoede; en dagen nadat de conferentie uiteen ging, sloten de Sorbonne, rezen de barricaden, en stopte Frankrijk. Het gelekte bewijs bewaart hoe het transatlantische establishment die wervelwind van een stille berg in Quebec las—wat het duidelijk zag, en wat het helemaal niet noemde. Begrijpen waar eliteconsensus zich vormt en waar het zwijgt, biedt cruciale context voor het interpreteren van wereldgebeurtenissen.

Bilderberg vergadering 1968 Mont Tremblant Lodge Quebec Canada Trudeau goudcrisis Praagse Lente

In deze uitgebreide analyse leer je het volgende:

  • De geverifieerde feiten over de bijeenkomst van Mont Tremblant in 1968, ontleend aan het gelekte rapport van 32 pagina's, de werkdocumenten en de deelnemerlijst
  • De nieuwe minister-president aan tafel—en de toekomstige leiders van beide zijden van Quebecs soevereiniteitsdebat naast hem
  • Hoe de aanwezigen de Praagse Lente vier maanden voor de tanks interpreteerden—en de goudcrisis die zij niet noemden
  • George Balls world-company paper: het manifest van globalisering, twintig jaar eerder
  • De informele gesprekken over studentenopstanden en Johnsons abdicatie—gehouden dagen voordat Parijs ontplofte

De Historische Context: Canadas Tweede Beurt, in de Laurentiërs

Oorsprong in het naoorlogse Europa

De Bilderbergconferenties zijn ontstaan in 1954 in Hotel de Bilderberg in Oosterbeek, Nederland. Poolse politiek adviseur Józef Retinger en de Nederlandse prins Bernhard opende de conferentie met een duidelijk doel in het kader van de Koude Oorlog: het versterken van de trans-Atlantische betrekkingen en het aanpakken van de anti-Amerikaanse sentimenten in West-Europa. Tijdens de conferentie werd de Chatham House-regel, waardoor deelnemers ontvangen informatie konden gebruiken zonder uitspraken aan specifieke sprekers toe te schrijven—een praktijk die vandaag de dag voortduurt. In 1968 presideerde Bernhard zijn vijftiende conferentie, met Ernst van der Beugel en Joseph Johnson aan de twee secretariaten en Arnold Lamping als vervanger voor Europa—de oprichtingsmachinerie op volle toeren terwijl de wereld die zij beheersten schudde.

De Plaats van Canada in de Geschiedenis van Bilderberg

Mont Tremblant 1968 was Canadas tweede Bilderberg, in een nationale reeks die exact gesteld moet worden: het Manoir St-Castin aan Lac-Beauport buiten Quebec City was gastheer in april 1961, Mont Tremblant volgde zeven jaar later, daarna Montebello 1983, King City 1996, en Ottawa 2006—vijf gastgebeurtenissen, waardoor Canada onder de meest frequente gastheren van de groep blijft. De Canadese delegatie in 1968 was het nationale establishment op een keerpunt van zichzelf: Trudeau zes dagen eerder premier, Pearson de Nobelprijswinnaar die hij had vervangen, gouverneur van de centrale bank Louis Rasminsky, verdedigingsleider generaal Jean Allard, oudstrijder Paul Martin Sr.—en, buitengewoon achteraf bezien, de twee mannen die de tegenovergestelde zijden van Quebecs constitutionele oorlogen zouden aanvoeren: Jacques Parizeau, de toekomstige soevereinistische premier van het referendum van 1995, en Claude Ryan van Le Devoir, de toekomstige federalistische leider van het nee van 1980—beiden aan tafel negen maanden nadat de Gaulle's Vive le Québec libre Montreal had elektriseerd.

Het Geopolitieke Moment

Lente 1968 was de naoorlogse orde onder gelijktijdige aanval. In geld had de run op goud in maart de London Gold Pool gebroken—de vaste koers opgeschort in half maart, en een twee-tiersysteem geïmproviseerd, centrale banken handelden tegen vijfendertig dollar terwijl de vrije prijs zweefd: de eerste open barst in het Bretton Woods-systeem, zes weken oud toen de afgevaardigden arriveerden. In oorlog had Tet de Amerikaanse opinie en Johnson een lahzittende eend gemaakt. Op straat hadden Kings moord honderd steden in brand gezet drie weken eerder; in Praag testte Dubčeks Actieprogramma hoeveel vrijheid Moskou zou tolereren; in Parijs stond studentische agitatie aan de Nanterre op het punt de Sorbonne te sluiten en de algemene staking te doen ontploffen die niemand op Mont Tremblant voorspelde. Voor ons lagen Roberts Kennedy moord in juni, de tanks in augustus, Chicago en Nixon in november—de tweede helft van het jaar even meedogenloos als de eerste. Deze historische continuïteit biedt essentiële context voor het begrijpen van hoe de stuurgroep de conferentie vormgeeft, en voor de algemene ontwikkeling van de groep zie De ontstaansgeschiedenis van Bilderberg: van forum uit de Koude Oorlog tot modern wereldwijd netwerk.

De Bijeenkomst van Mont Tremblant in 1968: Officiële Feiten

Basisgegevens

De 17de bijeenkomst bracht 87 deelnemers samen uit vijftien West-Europese landen, de Verenigde Staten, Canada en internationale organisaties onder voorzitterschap van prins Bernhard—sommige onafhankelijke tellingen bereiken de laag negentig door functionarissen, waarnemer en aanwezend personeel mee te tellen. De documentatie is bewaard gebleven in ongebruikelijke omvang: een gelekt rapport van 32 pagina's—gestempeld persoonlijk en strikt vertrouwelijk, niet voor publicatie—berust bij Public Intelligence en, veelzeggend, in de archieven van Roms Istituto Affari Internazionali, naast de deelnemerlijst, de werkdocumenten en de afzonderlijk verspreid teksten van de twee informele gesprekken. Zoals altijd: geen stemmingen, geen resoluties, geen communiqué—de discussies vertrouwelijk, de pers buiten, elke deelnemer sprekend in zuiver persoonlijke hoedanigheid.

De officiële agendapunten

Het gelekte rapport documenteert twee punten, plus materiaal dat op de agenda niet kon passen:

  1. De Betrekkingen Tussen het Westen en de Communistische Landen – Over Richard Löwenthals vooraf verspreid paper "Wat gebeurt er met détente?"—gecorrigeerd door de auteur zelf achter de lessenaar terwijl Moscous greep zichtbaar aanspande rond de Praagse Lente
  2. Internationalisering van Bedrijven – Over George Balls "Some Implications of the World Company" en twee Franse papers, waaronder Henri Hartungs over het sociale aspect—het multinationale bedrijf getheoreerd als een acteur die volgens de wereldeconomie plant in plaats van enige nationale

Buiten de gedrukte agenda waren twee gesprekken op 27 april afzonderlijk aan deelnemers verspreid: Cornell-president James Perkins over de wereldwijde golf van studentische onrust, en Bill Moyers over waarom Johnson zich uit de race had teruggetrokken. En een sluitende bijlage registreerde een discussie over de betalingsbalans van Amerika die, geeft het rapport toe, buiten het bereik van de agenda viel.

Waarom deze onderwerpen belangrijk zijn

De twee punten kartograferen de toekomstige decenniums tweeledige angsten met griezelige zuinigheid: of de alliantie détente kon overleven, en of de natiestaat het multinationale bedrijf kon overleven. Balls paper staat als vroeg manifest van wat later globalisering zou worden genoemd—het wereldbedrijf dat nationale economieën uitgroeide twee decennia voordat de woordenschat bestond—gepresenteerd aan een zaal bevattende Ford, Rockefeller, Agnelli, Pirelli, Olivetti en de gloednieuwe voorzitter van de Wereldbank McNamara: de these gepresenteerd aan zijn eigen subject matter. Het informele materiaal bewaart de temperatuur van het jaar: Moyers beschrijft een vermoeide, gewonde president, gedreven deels door de wens zijn vredesoffer geloofwaardig te maken voor Hanoi, en Perkins diagnosticeert de opstand van een losgelaten pre-volwassen klasse met de observatie—dagen voor de barricades—dat "Frankrijk in de smartelijke fase van een algemene studentenopstand verkeert." De draden verbinden zich China en Rusland in Bilderbergdebatten en Balls wereldbedrijf verankert de vraag naar geheime wereldregering op zijn meest letterlijk; de volledige omvang wordt in kaart gebracht in wat wordt er besproken op Bilderberg-bijeenkomsten.

Wie waren aanwezig: De deelnemerslijst van 1968

Politiek leiderschap

De lijst bevatte een premierschap van zes dagen oud, een Nobelprijswinnaar en de spoken van verkiezingen die nog zouden komen:

  • Pierre Trudeau – Canadees premier sinds 20 april, zes dagen voor de vergadering, zijn junijkeuze al aangekondigd; Lester Pearson – zijn voorganger die hij zojuist had vervangen; Paul Martin Sr.; Jacques Parizeau en Claude Ryan – de toekomstige aanvoerders van Québecs Ja en Nee; Louis Rasminsky – gouverneur van de Bank van Canada
  • Senator Henry Jackson en Congreslid Charles Mathias; George Bal – auteur van het document; C. Douglas Dillon – de voormalige secretaris van de schatkist, en Frederick Deming – de zittende onderminister van de schatkist voor monetaire zaken, de eigen manager van het twee-lagensysteem; de veteraan-diplomaten Robert Murphy en Arthur Dean; Thomas Gates – een voormalig defensieminister; Bill Moyers
  • Joseph Luns en Barend Biesheuvel – de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken en toekomstig premier; Egon Bahr – de architect-in-spe van Ostpolitik, met Birrenbach, Mommer, en Fritz Berg voor Duitsland; Pierre Mendès-France – de voormalige Franse premier, weken verwijderd van het worden van het door de Meicrisis ingeroepen alternatief; Bjarni Benediktsson – IJslands premier, openend de drie opeenvolgende lijsten die deze serie registreert; Enoch Powell – dagen na de Birminghamtoespraak die zojuist zijn schaduwkabinet-carrière had beëindigd; Altiero Spinelli – de federalist; Turkije's Birgi en Türkmen; Noorwegen's Tidemand

Intelligentie en Defensie

  • Geen zittende inlichtingenchefs verschijnen onder hun eigen titels; het defensiedossier lag bij Generaal Jean Allard – Canadees bevelhebber van de defensiestaf, gastlandmilitair aan tafel—naast voormalig defensieminister Gates, Noorwegen's Tidemand, en Robert McNamara – twee maanden weg uit het Pentagon en nieuw president van de Wereldbank

Technologiesector

  • Geen in moderne zin—het ongebroken patroon van het tijdperk, twintig jaar vóór de eerste informatietijdperksessie op Telfs—hoewel van Ericsson's Björn Lundvall en van Olivetti's Roberto Olivetti de communicatie- en rekenmachineindustrieën aan tafel plaatsten, en de wereld van de agenda was de institutionele vorm die de technologiesector ooit zou perfectioneren

Financiën en Industrie

  • David Rockefeller – Achtervolging; Henry Ford II – het wereldbedrijf in persoon; Giovanni Agnelli, Leopoldo Pirelli, en Aurelio Peccei – de Italiaanse industriële bank, Peccei maanden na het medeoprichtenvan de Club van Rome; Otto Wolff von Amerongen; Baron Edmond de Rothschild, Jacques de Fouchier, en Wilfrid Baumgartner – Frankrijk; Stavros Niarchos – de scheepvaarttycoon; Henry J. Heinz II; Emilio Collado – Standard Oil; Gabriel Hauge; Victor Umbricht
  • De Benelux- en Noord-Europese bank: Jacques Solvay en Baron Snoy et d’Oppuers – België, ondertekenaar van het Verdrag van Rome; Leif Höegh – Noorse scheepvaart; Dieter Spethmann – Duitsland; met Canadas Allen Lambert, Anthony Griffin, en het gastbedrijfsestablissement

Media en academische wereld

  • Bill Moyers – Newsday, die de Johnson-toespraak verzorgde; Claude Ryan – Le Devoir; Alberto Ronchey en Ugo Stille – Italië; Terkel Terkelsen – Denemarken; Paul Lendvai – Oostenrijk; Herman Sandberg – Nederland
  • De academische raad: Zbigniew Brzezinski – Columbia, negen jaar uit het Witte Huis; James Perkins – Cornell, aanwezig dit jaar en verzorgde de studentenopstand-toespraak; Richard Löwenthal – de auteur van het détente-artikel; Alastair Buchan – het ISS; Raymond Vernon – Harvards onderzoeker van het multinationale bedrijf, afgestemd op de agenda; Andrew Shonfield; Leonard Beaton; en Willem Visser ‘t Hooft – de Wereldraad van Kerken, geweten aan tafel

Wat de mix onthult

De deelnemerssamenstelling in 1968 onthulde drie duidelijke patronen. Ten eerste een monetaire bank zonder monetaire agenda: een centralebanksgovernor, twee schattingsstatehouders inclusief de manager van het systeem met twee niveaus, en de grote crediteurs van de dollar—bijeengeroepen zes weken nadat goud barstte, voor een conferentie die het nooit noemde.

Ten tweede ontmoette het wereldbedrijf zijn theoretici: Ball's paper, Vernon's studiwerk, en de multinationals zelf—Ford, Fiat, Chase, Pirelli—debatterend over hun eigen implicaties.

Ten derde, toekomsten gestapeld op elke bank: Brzezinski naar de NSC, Biesheuvel naar het Nederlandse premierschap, Bahr naar de Oost-verdragen, Parizeau en Ryan naar hun referenda, Peccei naar de Club van Rome—en Trudeau al gearriveerd, zes dagen erin. Dit netwerkeffect—mensen samenbrengen die zelden openbaren met elkaar interacteren—vormt de primaire functie van Bilderberg, ongeacht beweert dat Bilderberg een geheime wereldregering is.

De Nieuwe Eerste Minister en de Ongenoemde Crisis

Het eerste verhaal van het jaar is het gastlijstje. Trudeau had het leiderschap van zijn partij op 6 april gewonnen, was op 20 april ingezworen, en had zijn verkiezingen voor 25 juni uitgeschreven—en op 26 april zat hij aan een Bilderberg-tafel in zijn eigen Laurentianen, zes dagen eerste minister, naast de voorganger die hij had vervangen en een nationale establissement die, onbekend, de twee toekomstige veldcommandanten van Quebec's soevereiniteitsgefechten omvatte. Negen maanden na de galerij-uitroep van de Gaulle in Montreal, de grondwettelijke vraag die Canada een generatie lang zou domineren, werd aan tafel belichaamd zonder op de agenda te verschijnen—en de fringe-literatuur die de vergadering sindsdien als de wieg van vervaardigd Quebec-nationalisme heeft geportretteerd, vindt geen steun in een verslag dat zo'n discussie helemaal niet toont: de bewering behoort tot complottheorie, niet tot geschiedenis, volgens de norm van onze op feiten gebaseerde analyse van Bilderberg-kritiek.

Het tweede verhaal is de grote stilte. De bijlage betalingsbalans—op zich een toegeving dat geld zich in een conferentie had gedwongen gebouwd om het uit te sluiten—behandelt het Amerikaanse tekort structureel, herhalend de reserverekenkunde van twee decennia: goud omlaag van ongeveer vijfentwintig miljard dollar tot elf of twaalf, door buitenlanders gehouden dollars verviervoudigd. Wat het nooit noemt, zes weken na de gebeurtenis, is de gebeurtenis: geen Goudpool, geen twee-tier markt, geen Bretton Woods bij naam—met de operator van het systeem zelf, Deming, in de kamer. Naast die stilte staat de duidelijkheid van het verslag elders: Löwenthal die zijn eigen détentepaper wijzigt terwijl Moskou zijn greep aantrekt, een Britse stem die Tsjecho-Slowakije zwaarder voor de Sovjets beoordeelt dan het oude verraad van Joegoslavië, een Canadees die de détentehoop afwijst als een "illusie"—pessimisme dat de augustustanks zouden rechtvaardigen—en een Nederlands deelnemer die Amerika's aangetaste imago onder de jeugd toe aan Vietnam, sociale desintegratie, en de moorden op Kennedy en King. De kamer las politiek met precisie en geld met afgewende ogen: dezelfde etablissementsblindheid die deze serie opnieuw documenteert, onveranderd, op Woodstock drie jaar later.

Analyse: Wat we wel en niet kunnen concluderen

Wat we met zekerheid weten

Gebaseerd op officiële bronnen en gecontroleerde rapportage:

  • De vergadering vond plaats 26-28 april 1968 in de Lodge, Mont Tremblant, met 87 deelnemers—de 17de Bilderberg en Canada's tweede—gedocumenteerd door het gelekte rapport van 32 pagina's, de werkdocumenten, en de deelnemerslijst
  • De agenda liep op Löwenthal's détentepaper en de Ball-Hartung bedrijfspapers, met de Perkins en Moyers praatjes apart verspreid en de betalingsbalans bijlage bijgevoegd
  • Trudeau, Pearson, Parizeau, Claude Ryan, Rasminsky, Allard, Jackson, Dillon, Deming, Mendès-France, Powell, Bahr, Biesheuvel, Benediktsson, Rockefeller, Ford, Agnelli, Pirelli, Peccei, Niarchos, McNamara, Brzezinski, en Visser ‘t Hooft verschijnen op de gedocumenteerde lijst; Kissinger—toen een Harvard-professor maanden uit het Nixon Witte Huis—niet
  • Het verslag toont Praag gelezen met gedocumenteerd skepticisme en de goudcrisis ongenoemd zelfs in de monetaire bijlage
  • Er werden geen resoluties, stemmingen of beleidsverklaringen geproduceerd

Waarschijnlijke indirecte invloeden

Hoewel een oorzakelijk verband niet kan worden bewezen, wijzen indirecte patronen op informele coördinatie:

Ball's wereldbedrijfstelling, goedgekeurd door de kamer die het belichaamde, is consistent met Bilderberg's bredere rol als incubator van de pro-integratie, pro-multinationale Atlantische consensus die de volgende decennia executeerde—discussie, geen beslissing, maar discussie onder de besluitvormers. Perkins's diagnose van studentenopstand opende de introspectieve draad die de groep drie jaar achtereen vervolgde, op Marienlyst, Bad Ragaz, en Woodstock. En het détente pessimisme repeteerde de voorzichtige dubbelspoor houding die de alliantie na augustus formaliseerde. Raamwerken, geen bevelen: de tanks, de verkiezingen, en de barricaden behoorden aan anderen.

Wat overblijft Speculatie

De anonimisering van het verslag laat zijn beste zinnen zonder toeschrijving—de Amerikaan die de betalingsbalansverklaring afleverde, is naamloos, hoewel Deming en Dillon beide in de kamer zaten, en de gevolgtrekking verleidt maar kan niet binden. De fringe-bewering dat de vergadering het Canadese of Quebec-nationalisme heeft gemanipuleerd heeft geen documentaire basis. De lijst draagt de transcriptievoorbehouden van het era, onderzocht in onze gids voor officiële vs. gelekte deelnemerslijsten Bilderberg. En het jaar voorafgaat alle georganiseerde tracking—Jim Tucker's vervolgmaking begon op Montebello in 1983—laat de gelekte papieren als het verslag, met de verhalen overgeërfd door Daniel Estulin's kronieken zonder hun bevestiging zijn overgeleverd.

De nalatenschap van stichtende figuren

Het begrijpen van de evolutie van Bilderberg vereist erkenning van de architecten ervan. Oprichters zoals Józef Retinger bouwde het forum in 1954; Mont Tremblant toont de oprichtingsorde die het jaar ontmoet dat het uiteindelijk zou vernietigen. Bernhard voorzat zijn vijftiende conferentie met acht om nog te lopen; van der Beugel en Johnson stuurden; Ball van de eerste ontmoeting's generatie leverden het weekend's meest gevolgenrijke paper op—het wereldbedrijf dat de komende orde benoemde. Alles wat deze serie achteruit heeft getraceerd convergeert hier: de introspectieve trilogie die op het punt staat te beginnen, de monetaire blindheid herhaald op Woodstock, het détente-argument dat naar de Ostpolitik-afrondingen loopt, allemaal gezaaid in één Laurentiaans weekend—de boog getraceerd in Bilderbergs volledige geschiedenis.

De vergadering van 1968 demonstreerde zowel continuïteit als aanpassing. Kernprincipes—privacy, diversiteit van standpunten, en transatlantische focus—hielden stand door de meest gewelddadige lente die de groep ooit in bijeenkwam.

Veelgestelde vragen

V: Waar en wanneer vond Bilderberg 1968 plaats?

A: De 17de Bilderberg-vergadering vond plaats 26-28 april 1968, in de Lodge op Mont Tremblant in Quebec's Laurentiaanse bergen—het resort gesticht in 1939 door Joe Ryan rond Canada's eerste stoeltjeslift, afgelegen en buiten seizoen in late april.

V: Woonde Eerste Minister Trudeau werkelijk slechts dagen na zijn ambtsaanvaarding bij?

A: Ja—hij werd op 20 april 1968 ingezworen en verschijnt op de deelnemerslijst van een vergadering die op 26 april begon, met zijn verkiezingen van 25 juni al uitgeschreven. Zijn voorganger Lester Pearson woonde naast hem bij.

V: Debatteerde de vergadering over de goudcrisis?

A: Opmerkelijk genoeg, nee. Zes weken nadat de London Gold Pool instortte en de twee-niveaumarkt werd gecreëerd, bespreekt de afsluiting van de betalingsbalans het Amerikaanse tekort in structurele termen zonder de Pool, het twee-niveausysteem of Bretton Woods te noemen—ondanks de aanwezigheid van de eigen monetaire ondersecretary van het ministerie van Financiën. De stilte voorspelt de gedocumenteerde niet-discussie van de groep over de ineenstorting van het systeem in Woodstock in 1971.

V: Hoe interpreteerde de groep de Praagse Lente?

A: Met gedocumenteerde scepsis. Löwenthal corrigeerde zijn eigen artikel om Moscous sterkere greep op te merken; sprekers achtten de Tsjechoslowaakse gebeurtenissen erger voor de Sovjet-Unie dan Joegoslavië's afscheiding en zagen Oost-Europese bevolkingen zich tegen Sovjetische controle verzetten; een Canadees verwierp de détente-hoop volledig. De invasie vond plaats minder dan vier maanden later—het pessimisme bleek juist, hoewel niemand de tanks voorspelde.

V: Wat waren de informele gesprekken?

A: Op 27 april analyseerde Cornellresident James Perkins de wereldwijde golf van studentenoproer—stellende dat Frankrijk al in de greep van een algemene studentenopstand verkeerde, dagen voordat de Sorbonne sloot—en Bill Moyers legde Johnsons afstand uit en beschreef een uitgeputte, gewonde president. Beide teksten werden apart van het gedrukte rapport verspreid en zijn bewaard gebleven.

V: Bestaan er notulen van de discussies van 1968?

A: Een intern conferentierapport van 32 pagina's—samenvattend de sessies zonder bronvermelding—is gelekt en bewaard gebleven bij Public Intelligence en in de archieven van het Istituto Affari Internazionali, samen met de deelnemerlijst, de werkstukken en de teksten van Perkins-Moyers. Zie Bestaat er een notulen van de Bilderbergconferentie?

V: Wat is de relatie tussen Bilderberg en andere elitaire fora?

Allebei de Bilderberg en de Wereld Economisch Forum in Davos wereldwijde elites bijeenbrengen, maar Davos is een groot, openbaar evenement met verslaglegging terwijl Bilderberg kleiner, ouder, op uitnodiging en volledig buiten de openbaarheid plaatsvindt—en in 1968 bestond Davos nog niet: Klaus Schwab's eerste symposium vond plaats in januari 1971. Zie ook de Trilaterale Commissie—vier jaar na oprichting, met Brzezinski reeds aan deze tafel—de Raad voor Buitenlandse Betrekkingen, en de 5 belangrijke verschillen tussen Davos en Bilderberg.

Belangrijkste opmerkingen

  1. Gedocumenteerde feiten: De Mont Tremblant-bijeenkomst van 1968 vond plaats van 26-28 april met 87 deelnemers—het 17de Bilderberg-evenement en de tweede in Canada, gedocumenteerd door het gelekte rapport van 32 pagina's, werkstukken en deelnemerlijst.
  2. De Zes-Daagse Eerste Minister: Trudeau woonde bij binnen een week na zijn aantreden, naast Pearson en de toekomstige kapiteins van Québecs onafhankelijkheidskwesties.
  3. De Goudstilte: Zes weken na de twee-niveaumarkt, noemt de monetaire bijlage de crisis nooit—de blindheid van het establishment herhaalderik in 1971.
  4. Praag Goed Gelezen: De gedocumenteerde scepsis van de groep over détente—één stem noemde het een illusie—werd bevestigd door de tanks in augustus.
  5. De Wereldmaatschappij: Ball's artikel theoretiseerde globalisering aan de mannen die erover regeerden—de meest gevolgenrijke tekst van het jaar.
  6. Het Jaar in de Groep: King's moord, Johnsons abdicatie en Frankrijk's groeiende opstand verschijnen allemaal in het verslag—dagen voordat Parijs de laatste lezing profetisch blijkt.
  7. Geen bewijs van directe controle: De barricades, de tanks, de verkiezingen en de monetaire improvisaties behoorden toe aan studenten, soviets, kiezers en centrale banken; de groep las er sommige en miste anderen. Invloed werkt door informele consensusbouw en netwerken in plaats van directief besluitvormen.

Conclusie: Mont Tremblant in Perspectief

De Mont Tremblant-bijeenkomst van 1968 is de openhartige spiegel van het establishment in het jaar dat de wereld barstte. De mensen die het dollarsysteem, de multinationals en de alliantie beheerden, trokken zich terug naar een skihuis in Québec tussen King's moord en de Parijse barricades—en de 32 pagina's bewaren precies wat zij zagen en waar zij niet naar keken: Praag's gevaar genoemd, Amerika's wonden toegegeven, de jeugd gediagnostiseerd op de vooravond van hun revolte, en de monetaire scheuren onder de tafel onuitgesproken ondanks de aanwezigheid van zijn eigen manager. Als document van elitewaarneming onder maximale stress, is geen jaar in de serie meer onthullend.

Het oordeel is het vaste van de serie, verscherpt door het seizoen: de groep loste niets op, gebood niets en werd binnen maanden door bijna alles verrast—toch bleken haar twee gekozen onderwerpen, de overleving van détente en de opkomst van het wereldbedrijf, de werkelijke architectuur van het decennium te zijn. Goed lezen en heersen zijn verschillende dingen; 1968 toont de groep het eerste doen en de geschiedenis het rest.

Gezien op afstand staat Mont Tremblant 1968 aan het hoofd van de passage die deze serie heeft gevolgd: daarna kwamen de introspectieve trilogie, de laatste volledig mannelijke lijst, de eersten van Knokke en de lange turbulentie. Het verhaal gaat verder op de Bijeenkomst van 1969 in Marienlyst—elf dagen na de Gaulle, in de schaduw van Hamlet.

Bronnen

  • Het gelekte rapport van de Bilderberg-conferentie van 1968 (32 pagina's, “PERSONAL AND STRICTLY CONFIDENTIAL”) en de deelnemerslijst van 1968, gearchiveerd bij Public Intelligence en het Istituto Affari Internazionali; Wikispooks, “Bilderberg/1968”
  • Het werkdocument van George Ball “Some Implications of the World Company,” “What Is Happening to Détente?” van Richard Löwenthal, het artikel van Henri Hartung over het sociale aspect, en de afzonderlijk verspreide opmerkingen van James Perkins en Bill Moyers van 27 april 1968 (Public Intelligence Bilderberg-archief)
  • LBMA, World Gold Council en Federal Reserve History over de ineenstorting van de Londense goudpool in maart 1968, de opschorting van de fixering en de tweevoudige goudmarkt; standaard statistieken van Bretton Woods over de naoorlogse achteruitgang van de Amerikaanse monetaire goudvoorraad
  • De Canadese encyclopedie en Bank of Canada-archieven over Trudeau's leiderschapswinst op 6 april, ambtszwering op 20 april en verkiezingen op 25 juni, over Pearson en Rasminsky; erfgoedregisters van Ville de Mont-Tremblant en resortgeschiedenissen over de oprichting van de Lodge door Joe Ryan in 1939
  • Standaardregisters van de kalender van 1968: Tet, de afstand van Johnson op 31 maart, de assassinatie van King op 4 april, mei '68 in Parijs, de assassinatie van Kennedy op 5 juni, de invasie van Tsjechoslowakije op 20-21 augustus en de verkiezing van Nixon in november; World Economic Forum-records van het eerste Davos-symposium van 1971; fragmentarische Quebec-complotttheorieën (henrymakow.com en verwante sites) — alleen aangehaald om te worden aangemerkt als niet ondersteund door de documentaire registratie
  • Wikipedia, “List of Bilderberg meetings” en biografieën van deelnemers (Trudeau, Pearson, Parizeau, Claude Ryan, Mendès-France, Powell, Bahr, Biesheuvel, Brzezinski, Peccei, Niarchos, McNamara); Jim Tucker's Bilderberg Diary — alleen aangehaald om het begin van de trackertradditie in 1983 te dateren
×