2006

De 54e Bilderbergconferentie bracht ongeveer 130 van 's werelds meest invloedrijke leiders bijeen in het Brookstreet Hotel in Kanata, Ottawa - tijdens recordolieprijzen, een escalerende nucleaire crisis in Iran en het laatste rustige jaar vóór de mondiale financiële storm. Deze op feiten gebaseerde analyse onderzoekt wat er werkelijk gebeurde op de meest gecontrôleerde privéconferentie ter wereld.

• Ottawa was gastheer van de 54e Bilderbergconferentie van 8 tot 11 juni 2006, met ongeveer 130 deelnemers in het Brookstreet Hotel in Kanata – de vijfde Bilderbergconferentie in Canada en tot nu toe de laatste – onder voorzitterschap van Étienne Davignon.
• Een ongesigneerde persmededeling die naar de Canadese media werd gefaxt, bevestigde de onderwerpen en bevatte de deelnemerslijst, waardoor 2006 een van de best gedocumenteerde vergaderingen van het pre-transparantietijdperk was
• De veertienpunten agenda weerspiegelde het moment: twee energiesessies tijdens recordolieprijzen, Iran midden in de nucleaire crisis, Rusland na de Oekraïense gasafsluiting, en de nieuwe NAVO-missie in Afghanistan.
• Aanwezigen waren onder anderen David Rockefeller (90), Henry Kissinger, koningin Beatrix, Timothy Geithner en - controversieel - Ahmad Chalabi, de bron van de onbetrouwbare informatie over massavernietigingswapens in Irak.
• De hardnekkige claim dat Bill Gates in 2006 aanwezig was, is een mythe: Microsoft werd vertegenwoordigd door Craig Mundie, en Gates' gedocumenteerde aanwezigheid bij de Bilderbergconferentie was in 2010.

Inleiding

Van 8 tot 11 juni 2006 kwamen zo'n 130 van “s werelds meest invloedrijke personen bijeen in het Brookstreet Hotel – een luxe accommodatie in het Kanata Research Park in Ottawa, eigendom van tech-miljardair Sir Terry Matthews – voor wat de meest onderzochte particuliere conferentie op aarde is geworden. De 54e Bilderbergconferentie zette haar traditie voort om politieke leiders, centrale bankiers, bedrijfsbestuurders, academici en mediafiguren samen te brengen voor off-the-record discussies over dringende mondiale vraagstukken – onder voorzitterschap van Étienne Davignon, met een afgezette parkeerplaats, metalen barrières en delegaties die arriveerden, zoals de Ottawa Citizen het omschreef, ”in limousines en SUV's met geblindeerde ramen".”

Waarom is dit belangrijk? Ottawa 2006 is een portret van de wereldtop in het laatste rustige jaar voordat alles veranderde. Olie steeg naar toenmalige recordhoogtes; Iran had zojuist de verrijking van uranium hervat en was verwezen naar de VN-Veiligheidsraad; Irak gleed weg in een sektarische burgeroorlog; Rusland had de gaskraan naar Oekraïne dichtgedraaid; en – onvermeld op geen enkele agenda – de Amerikaanse huizenbubbel bereikte stilletjes zijn piek, twee jaar voordat het het wereldwijde financiële systeem ten val zou brengen. Het is ook de bijeenkomst waar de Canadese reguliere media de gebruikelijke westerse stilte doorbraken en de conferentie openlijk versloegen, en waar de aanhouding van Alex Jones op de luchthaven van Ottawa uitgroeide tot een fundamentele legende van de wereld die Bilderberg volgt. Begrijpen waar de consensus van de elite wordt gevormd – of breekt – biedt cruciale context voor het interpreteren van wereldgebeurtenissen.

In deze uitgebreide analyse leer je het volgende:

• De geverifieerde feiten over de vergadering in Ottawa in 2006, uitsluitend gebaseerd op officiële bronnen en reguliere berichtgeving
• De vijf Bilderberg-geschiedenissen van Canada en waarom de conferentie neerstreek in een buitenstedelijk technologiepark
• Wie ging er heen — van Rockefeller en Kissinger tot Geithner, Pataki en de controversiële Ahmad Chalabi — en wat hun deelname onthult
• De arrestatie van Alex Jones, de uitzondering voor Canadese media en de nucleaire toevalligheid in Ontario
• Een evidence-based beoordeling die gedocumenteerde feiten scheidt van mythen — inclusief de legende over Bill Gates uit 2006

De Historische Context: Het Laatste Rustige Jaar

Oorsprong in het naoorlogse Europa

De Bilderbergconferenties zijn ontstaan in 1954 in Hotel de Bilderberg in Oosterbeek, Nederland. Poolse politiek adviseur Józef Retinger en de Nederlandse prins Bernhard opende de conferentie met een duidelijk doel in het kader van de Koude Oorlog: het versterken van de trans-Atlantische betrekkingen en het aanpakken van de anti-Amerikaanse sentimenten in West-Europa. Tijdens de conferentie werd de Chatham House-regel, waardoor deelnemers de ontvangen informatie wel konden gebruiken, maar uitspraken niet aan specifieke sprekers konden toeschrijven — een praktijk die tot op de dag van vandaag voortduurt.

De Plaats van Canada in de Geschiedenis van Bilderberg

Ottawa 2006 was Canada’s vijfde Bilderberg – na het Manoir St-Castin in Lac-Beauport, Quebec (1961, de eerste buiten de kern van Europa met slechts 72 deelnemers), Mont Tremblant (1968), het Château Montebello (1983), en het Kingbridge Centre in King City bij Toronto (1996, georganiseerd door Conrad Black). Canada heeft sindsdien niet meer gehost. De locatie van 2006 had zijn eigen symboliek: de Brookstreet, geopend in 2003 in het hightechdistrict van Kanata, is eigendom van de Welsh-Canadese miljardair Sir Terry Matthews, oprichter van Mitel en Newbridge Networks – een gemakkelijk te beveiligen campus naast een golfbaan, op enkele minuten van de luchthaven van Ottawa.

Het Geopolitieke Moment

Halverwege 2006 waren er talrijke alarmsignalen. De prijs van ruwe olie overschreed in april de grens van $70 per vat en zou in juli, onder invloed van de onrust in het Midden-Oosten, een toenmalig record van meer dan $78 bereiken. Iran had in januari de IAEA-zegels in Natanz verwijderd, was in februari doorverwezen naar de Veiligheidsraad en kondigde in april aan dat het voor het eerst verrijkt uranium had geproduceerd – het stimuleringsaanbod van de P5+1 kwam twee dagen voordat de Bilderberg-bijeenkomst van start ging. Irak gleed af naar een sektarische burgeroorlog na de bomaanslag op het heiligdom in Samarra. Rusland had in januari de gaslevering aan Oekraïne stopgezet en daarmee zijn assertieve houding op energiegebied aangekondigd. En in Canada waren de conservatieven van Stephen Harper in februari aan de macht gekomen, terwijl het parlement in mei stemde voor verlenging van de steeds intensiever wordende gevechtsmissie in Kandahar. Onder de oppervlakte, onopgemerkt, bereikte de Amerikaanse huizenbubbel zijn hoogtepunt – 2006 was het laatste jaar van de hausse. Deze historische continuïteit biedt essentiële context voor het begrijpen van hoe de stuurgroep de conferentie vormgeeft, en voor de algemene ontwikkeling van de groep zie De ontstaansgeschiedenis van Bilderberg: van forum uit de Koude Oorlog tot modern wereldwijd netwerk.

De Ottawa-bijeenkomst van 2006: Officiële feiten

Basisgegevens

De 54e bijeenkomst trok ongeveer 130 deelnemers (onafhankelijke tellingen geven 133: 41 bedrijfsbestuurders, 29 politici, 7 financiers, 16 redacteuren en journalisten, 15 academici) onder Étienne Davignon als erevoorzitter. Ongebruikelijk voor het pre-transparantietijdperk, werd een ongesigneerd persbericht per fax naar de media gestuurd en verkregen door The Canadian Press, waarin werd bevestigd dat de bijeenkomst “energievraagstukken, Iran, het Midden-Oosten, terrorisme, immigratie, Rusland, Europees-Amerikaanse betrekkingen en Azië” zou behandelen, en werd ronduit verklaard: “De bijeenkomst is privé om openhartige en open discussies aan te moedigen. Er zal geen persconferentie zijn.” Het persbericht bevatte de deelnemerslijst – waardoor Ottawa een van de best gedocumenteerde bijeenkomsten werd vóór de formele openbaarmaking van de groep rond 2010 begon. Zoals altijd: Chatham House Rule, geen resoluties, geen stemmingen, geen communiqué.

De officiële agendapunten

De veertien punten tellende agenda, volgens de eigen notulen van de groep, behandelde:

1. Amerikaanse macht en de strijd voor Arabische hervorming – De post-Irak-vraag over de invloed van de VS
2. Terroristische bewegingen in het Midden-Oosten – Vijf jaar na de oorlog tegen terreur
3. Iran – Tijdens de verrijking en de crisis van de Veiligheidsraad
4. De uitdagingen van afschrikking in een prolifererende wereld – De nucleaire gezichtssessie
5. Israël-Palestina: Een Jaar Later – Na de ontruiming van Gaza
6. Energie: Wat zijn de kwesties en Energie: Wat Betekent Afhankelijkheid? – Twee volledige sessies tijdens de recordprijsstijging
7. Rusland: Quo Vadis? – Na de gasafsluiting naar Oekraïne in januari
8. China: Het Economische en Politieke Landschap en Nieuwe Afstemmingen in Azië – De opkomende-Azië sessies
9. De Uitdagingen van Immigratie – Te midden van debatten aan beide zijden van de Atlantische Oceaan
10. Economisch Patriottisme: Een Reële Bedreiging? – Toen Europese regeringen zich verzetten tegen grensoverschrijdende overnames
11. Nieuwe veiligheidsuitdagingen voor de NAVO en de EU – Afghanistan en Afrika, toen de NAVO het zuiden overnam
12. Actualiteiten: Italië – Na de nipte verkiezingsoverwinning van Prodi

Waarom deze onderwerpen belangrijk zijn

De agenda was een bijna perfecte spiegel van midden 2006: twee energiesessies terwijl olie records vestigde, Iran tijdens de verwijzingscrisis, afschrikking naarmate de angst voor proliferatie toenam, Rusland na zijn eerste gaswapen, en de Afghaanse test van de NAVO naarmate de eigen missie van Canada in Kandahar escaleerde. De energieconcentratie strekte zich uit tot de gastenlijst—John Browne van BP, Jorma Ollila en John Kerr van Shell, Paolo Scaroni van Eni, en Anne Lauvergeon, hoofd nucleaire zaken bij AREVA, allemaal in één ruimte—een dichtheid die verder werd onderzocht in onze analyse van energie in Bilderberg-vergaderingen van olie-dominantie tot debatten over hernieuwbare energie. Wat er niet op de agenda stond, is al even veelzeggend: geen enkele sessie over huisvesting, kredietverlening of financiële stabiliteit in het laatste jaar van de zeepbel. Voor een vergelijking van 2006 met de thema’s van de afgelopen zeven decennia, zie Tijdens de Bilderbergconferenties wordt gesproken over de belangrijkste mondiale kwesties..

Wie erbij was: De deelnemerslijst van 2006

Politiek leiderschap

De officiële deelnemerslijst bevatte royalty's, een Amerikaanse gouverneur die een gooi deed naar het presidentschap, en de toekomstige Zweedse premier:

• Koningin Beatrix van Nederland, dochter van medeoprichter Prins Bernhard
• George Pataki – Gouverneur van New York – aldus stuurgroeplid Richard Perle, de enige aanwezige gouverneur van de VS en de enige deelnemer die destijds een gooi deed naar het presidentschap
• Robert Zoellick – viceminister van Buitenlandse Zaken van de VS; Philip Zelikow – Adviseur van het Ministerie van Buitenlandse Zaken en voormalig uitvoerend directeur van de 9/11 Commissie
• Carl Bildt – voormalig Zweeds premier; Fredrik Reinfeldt - Zweedse oppositieleider, binnen enkele maanden premier
• George Osborne en Kenneth Clarke - Verenigd Koninkrijk; Neelie Kroes en Andris Piebalgs – Europese Commissarissen (Concurrentie en Energie)
• George Alogoskoufis (Griekenland), Tommaso Padoa-Schioppa (Italië), en Eero Heinäluoma (Finland) – zittende ministers van Financiën
• Frank McKenna – voormalig premier van New Brunswick en tot maanden daarvoor Canadese ambassadeur in Washington – geen zittende minister van Harper woonde de bijeenkomst bij, en Harper zelf, die in 2003 op Bilderberg in Versailles had gesproken, weigerde

Intelligentie en Defensie

• Ahmad Chalabi – voormalig vicepremier van Irak en een belangrijke bron van de in diskrediet geraakte inlichtingen over massavernietigingswapens van vóór de oorlog—de meest controversiële naam op de lijst, die in de pers veel aandacht kreeg
• Richard Perle – American Enterprise Institute; William J. Luti – Speciaal Assistent van de President voor Defensiebeleid, NSC
• Richard Holbrooke, Dennis Ross, en Vernon Jordan – de Democratische buitenlandpolitieke gevestigde orde
• Ed Kronenburg – Directeur van het Kabinet, NAVO-hoofdkwartier; Pierre Goldschmidt – voormalig adjunct-directeur-generaal van het IAEA

Technologiesector

• Craig Mundie – Chief Technical Officer, Geavanceerde Strategieën en Beleid, Microsoft – de feitelijke vertegenwoordiger van het bedrijf uit 2006, in tegenstelling tot de mythe van Bill Gates
• James V. Kimsey – oprichter en voorzitter emeritus, AOL
• Gerard Kleisterlee – President en CEO, Koninklijke Philips Electronics; André Kudelski – Kudelski Groep

Financiën en Industrie

• David Rockefeller – de Amerikaanse patriarch van de groep, 90 jaar oud, aanwezig
• Timothy Geithner – President, Federal Reserve Bank of New York
• Henry R. Kravis en Marie-Josée Kravis – KKR / Hudson Institute, ze een langdurig lid van het Stuurcomité
• Henri de Castries – AXA; Peter Sutherland – voorzitter van zowel BP als Goldman Sachs International; Jacob Wallenberg – Investor AB
• Het energieblok: John Browne en John Kerr (BP; Shell), Jorma Ollila (voorzitter van Shell), Paolo Scaroni (Eni), Anne Lauvergeon (AREVA)
• Jacques Aigrain – Swiss Re; Maurice Lippens – Fortis; Martin Feldstein – NBER; Jürgen Schrempp – voormalige DaimlerChrysler
• Canadese hosts: Paul Desmarais Jr. (Power Corporation), Heather Reisman (Indigo Books, Stuurgroep), en de CEO’s van de grote Canadese banken—Gordon Nixon (RBC), Rick Waugh (Scotiabank), Tony Comper (BMO), Ed Clark (TD)—plus Olympisch kampioen Johann Koss (Right to Play)

Media en academische wereld

• Phillip Crawley – Uitgever en CEO, The Globe and Mail, en Robert Prichard – President, Torstar — de twee grootste krantengroepen van Canada binnen de ruimte waar hun eigen verslaggevers van buitenaf verslag deden
• Martin Wolf – Financial Times; Anatole Kaletsky – The Times; Josef Joffe en Matthias Naß – De tijd; Mathias Döpfner – Axel Springer; Oscar Bronner – Der Standard; Fehmi Koru – Turkse columnist die later een zesdelige serie schreef over het bijwonen van
• Henry A. Kissinger – Kissinger Associates
• Fouad Ajami – Johns Hopkins SAIS; Jessica Mathews en Minxin Pei – Carnegie Endowment; Mario Monti – Bocconi; met Vendeline von Bredow en Adrian Wooldridge van The Economist als rapporteurs

Wat de mix onthult

De samenstelling van de deelnemers in 2006 onthulde drie duidelijke patronen. Ten eerste, de ruimte werd gebouwd voor de agenda: een ongewoon dichte energiemacht (BP, Shell, Eni, AREVA, plus de EU-commissaris voor energie) paste bij de dubbele energiesessies, en de sessies over het Midden-Oosten brachten werkelijk tegengestelde standpunten samen - architecten van de Irakoorlog naast een Palestijnse wetgever en een Iraanse academicus - wat suggereert dat er een debat met meerdere perspectieven plaatsvond in plaats van een eenzijdige briefing.

Ten tweede, het patroon van het gastland op volle sterkte: de bank-CEO's van Canada, zijn twee grootste mediapublishers, de Desmarais-dynastie en de Steercom-ankerpersoon Heather Reisman — de nationale gevestigde orde die wordt getoond, zonder een enkele zittende minister van de nieuwe Harper-regering.

Ten derde, de blinde vlek: in het piekjaar van de huizenbubbel, met de president van de New York Fed in de kamer, behandelde geen enkel agendapunt de financiële stabiliteit – een herinnering dat Bilderberg de aandacht van de elite weerspiegelt in plaats van alwetendheid van de elite. Dit netwerkeffect – het samenbrengen van mensen die zelden in openbare fora met elkaar interageren – vormt de hoofdfunctie van Bilderberg, ongeacht beweert dat Bilderberg een geheime wereldregering is.

De Jones Detention en de Canadese Media Uitzondering

Twee verhalen definieerden Ottawa 2006 in het publieke geheugen. Het eerste: de Amerikaanse radiohost Alex Jones, die arriveerde om de bijeenkomst te verslaan, werd op woensdagavond laat door de Canadese immigratiedienst op de luchthaven van Ottawa aangehouden, zijn paspoort en cameraluitrusting werden in beslag genomen, en hij werd bijna vier uur lang ondervraagd — ”erg beangstigend, als een politiestaat,” zei hij. Omdat reguliere media zoals de Ottawa Citizen de detentie meldden, kreeg de episode geloofwaardigheid ver buiten het eigen publiek van Jones en werd het een fundamenteel onderdeel van de lore binnen kringen die de Bilderberg-bijeenkomsten volgden, naast de verslagen van veteraan Jim Tucker van American Free Press van buiten de afzettingen.

Het tweede verhaal was stiller, maar wellicht consequenter: de Canadese mainstream media deden openhartig verslag van de conferentie. The Globe and Mail, CBC, Ottawa Citizen en Toronto Star publiceerden allemaal nieuwsberichten - een uitzondering op de stilte van de westerse media in die tijd, drie jaar voordat Charlie Skelton's Guardian-serie de berichtgeving normaliseerde, en pikant gemaakt door het feit dat de uitgever van de Globe en de president van Torstar zelf op de gastenlijst stonden. Het contrast wordt onderzocht in onze gids voor Mediares policy van Bilderberg. Eén opmerkelijke beleidstoevalligheid rondde de week af: de premier van Ontario, Dalton McGuinty, hield zaterdag een off-the-record toespraak over kernenergie. Twee dagen na de conferentie kondigde Ontario een kernenergie-opknappings- en bouwplan van meerdere miljarden dollars aan—hoewel de beslissing was gebaseerd op een rapport van de energiemaatschappij uit 2005, niet op het hotel.

Analyse: Wat we wel en niet kunnen concluderen

Wat we met zekerheid weten

Gebaseerd op officiële bronnen en gecontroleerde rapportage:

• De vergadering vond plaats op de vermelde data in het Brookstreet Hotel, onder voorzitterschap van Davignon, met een deelnemerslijst van ongeveer 130 namen die via persbericht werd verspreid.
• De agenda van veertien punten — twee energiesessies, Iran, Rusland, immigratie, NAVO/Afghanistan — wordt door de groep zelf geregistreerd
• Rockefeller, Kissinger, Koningin Beatrix, Geithner, Zoellick, Pataki en Chalabi staan op de gedocumenteerde lijst
• De detentie van Alex Jones op de luchthaven wordt bevestigd door de Ottawa Citizen; Canadese reguliere media hebben de conferentie openlijk verslagen
• Er werden geen formele besluiten, resoluties, notulen of beleidsverklaringen opgesteld

Waarschijnlijke indirecte invloeden

Hoewel een oorzakelijk verband niet kan worden bewezen, wijzen indirecte patronen op informele coördinatie:

De agendaprioriteiten kwamen grotendeels uit: VN-sancties tegen Iran kwamen in juli en december 2006, de Amerikaanse troepenopbouw in Irak in januari 2007, en de olieprijzen stegen verder naar hun piek in 2008—maar dit waren breed verwachte trends die door de ambtenaren die de dossiers beheerden, werden besproken, geen uitkomsten die zijn te herleiden tot een hotel in Kanata. De nucleaire aankondiging van Ontario twee dagen na McGuinty's Bilderberg-speech is de duidelijkste toevallige samenloop van omstandigheden van nabijheid en beleid van het jaar—en zelfs daar ging het papieren spoor de bijeenkomst zes maanden vooraf.

Wat overblijft Speculatie

Tracker-accounts van specifieke wisselingen in de kamer—inclusief beweringen over een debat over “chirurgische aanvallen” op Iran—komen van Jim Tucker en Daniel Estulin en kan niet onafhankelijk worden geverifieerd. En de meest hardnekkige mythe van dit jaar verdient een duidelijke correctie: Bill en Melinda Gates woonden Ottawa 2006 niet bij. De vertegenwoordiger van Microsoft was Craig Mundie; Gates' gedocumenteerde Bilderberg-deelname vond plaats in Sitges in 2010, waar hij op de officiële lijst staat. De definitieve gids voor het wegen van dergelijke claims is onze analyse van officiële vs. gelekte deelnemerslijsten Bilderberg.

De nalatenschap van stichtende figuren

Het begrijpen van de evolutie van Bilderberg vereist erkenning van de architecten ervan. Oprichters zoals Józef Retinger bouwde het forum in 1954; in Ottawa was de oprichtende generatie buitengewoon aanwezig — David Rockefeller, een deelnemer sinds de eerste bijeenkomst in 1954, aanwezige bij negentig; Koningin Beatrix die de nalatenschap van haar vader Prins Bernhard draagt; en Henry Kissinger in zijn vijfde decennium aan de tafel, allemaal onder het voorzitterschap van Davignon.

De bijeenkomst van 2006 toonde zowel continuïteit als aanpassing. Kernprincipes – privacy, diversiteit aan meningen en een trans-Atlantische focus – bleven constant. Toch markeerde Ottawa ook eindes: de laatste Bilderberg-bijeenkomst van Canada tot nu toe, een van de laatste van de wereld vóór de crisis, en – met zijn per fax verzonden persbericht en open Canadese verslaggeving – een vroege, onbedoelde generale repetitie voor de transparantie waar de groep binnen vier jaar toe gedwongen zou worden.

Veelgestelde vragen

Q: Waar en wanneer werd Bilderberg 2006 gehouden?

De 54e Bilderbergconferentie vond plaats van 8 tot 11 juni 2006 in het Brookstreet Hotel in Kanata, een westelijke buitenwijk van Ottawa, Canada—het vijfde Bilderbergoverleg in het land na 1961, 1968, 1983 en 1996, en tot op heden de laatste.

Q: Was Bill Gates aanwezig op Bilderberg 2006?

Nee, dit is een hardnekkige mythe. Microsoft werd vertegenwoordigd door chief technology strategist Craig Mundie. Gates' gedocumenteerde deelname aan Bilderberg kwam in 2010 in Sitges, waar hij op de officiële deelnemerslijst staat als mede-voorzitter van de Gates Foundation.

V: Waarom was de aanwezigheid van Ahmad Chalabi controversieel?

Chalabi, de voormalige Iraakse vicepremier, was een belangrijke bron van de in diskrediet geraakte inlichtingen over massavernietigingswapens die ter rechtvaardiging van de inval in 2003 werden gebruikt. Zijn aanwezigheid op een privé-top naast oorlogsprofeten zoals Richard Perle – drie jaar na een verslechterende oorlog – werd in de pers breed uitgemeten als de meest provocerende naam op de lijst.

Q: Wat gebeurde er met Alex Jones op het vliegveld?

De Canadese immigratiedienst hield de Amerikaanse journalist bijna vier uur vast op de luchthaven van Ottawa op weg naar de bijeenkomst, waarbij zijn paspoort en apparatuur in beslag werden genomen voordat hij werd vrijgelaten. Het incident, bevestigd door reguliere media, werd een bepalend verhaal in kringen die de Bilderbergconferentie volgen.

V: Bepalen Bilderbergbijeenkomsten het wereldbeleid?

Er is geen bewijs dat deze bewering ondersteunt. Er worden geen notulen of verslagen opgesteld, er worden geen stemmen uitgebracht, en de duidelijkste toevalligheid van het jaar – de nucleaire aankondiging van Ontario dagen na de conferentie – is te wijten aan een beleidsproces dat maanden eerder begon. Opmerkelijk is dat de groep er ook niet in slaagde de financiële crisis te voorzien die in het jaar van haar laatste vergadering vóór de crisis dreigde.

V: Wie organiseerde en betaalde de bijeenkomst van 2006?

Het Bestuur organiseert elke conferentie met figuren uit het gastland; de kopstukken van Canada waren Heather Reisman van Indigo Books, lid van het Bestuur, en de familie Desmarais van Power Corporation, al lange tijd centraal in de Bilderberg-geschiedenis van Canada. De locatie was eigendom van tech-miljardair Sir Terry Matthews, en de beveiliging werd verzorgd door de Canadese autoriteiten.

V: Wat is de relatie tussen Bilderberg en andere elitaire fora?

Allebei de Bilderberg en de Wereld Economisch Forum in Davos het bijeenbrengen van wereldelite, maar Davos is een groot, openbaar evenement dat op de voorgrond wordt gemeld, terwijl Bilderberg klein is, alleen op uitnodiging en gesloten voor de pers. Zie onze volledige vergelijking van de 5 belangrijke verschillen tussen Davos en Bilderberg, plus de Trilaterale Commissie en de Raad voor Buitenlandse Betrekkingen.

Belangrijkste opmerkingen

1. Gedocumenteerde feitenDe bijeenkomst in Ottawa in 2006 vond plaats van 8 tot 11 juni met ongeveer 130 deelnemers en een gepubliceerde agenda met veertien punten – ongebruikelijk goed gedocumenteerd dankzij het per fax verzonden persbericht en de lijst.
2. Canada's Laatste Bilderberg: De vijfde Canadese bijeenkomst sinds 1961, aangevoerd door Reisman en de familie Desmarais, met de bank- en media-elite aanwezig, maar geen zittende Harper-minister.
3. Een agenda van zijn tijd: Twee energiesessies tijdens recordolieprijzen, Iran midden in een crisis, Rusland na de gasafsluiting, de Afghaaanse test van de NAVO – en, veelzeggend, niets over de piekende huizenbubbel.
4. De provocerende rooster: Rockefeller op 90-jarige leeftijd, Kissinger, koningin Beatrix, Geithner, presidentskandidaat Pataki—en Ahmad Chalabi, de bron van de massavernietigingswapens, als meest controversiële naam op de lijst.
5. De Gates Mythe, GecorrigeerdBill Gates woonde 2006 niet bij; Microsoft stuurde Craig Mundie, en Gates' gedocumenteerde Bilderberg-deelname was in 2010.
6. De Canadese UitzonderingMainstream Canadese media deden openhartig verslag van de bijeenkomst, en de detentie van Alex Jones op het vliegveld – bevestigd door diezelfde pers – werd een fundamenteel onderdeel van de tracker-geschiedenis.
7. Geen bewijs van directe controle: Iraanse sancties, de Amerikaanse opmars in Irak en het nucleaire plan van Ontario kwamen voort uit formele processen. Invloed werkt via informele consensusvorming en netwerken in plaats van directieve besluitvorming.

Conclusie: Ottawa in Context

Bilderberg 2006 markeert een openbarekend keerpunt in de geschiedenis van de groep. Nog stevig in het tijdperk vóór transparantie – geen website, geen perscontacten buiten een kort faxbericht – genereerde het toch meer open, geloofwaardige berichtgeving in de gevestigde media dan vrijwel elke eerdere bijeenkomst, dankzij agressieve Canadese berichtgeving en het Alex Jones-spektakel. De agenda leest vandaag als een inhoudsopgave van de crises die volgden: een oliemarkt die naar zijn piek snelde, een patstelling met Iran die naar sancties leidde, een oorlog in Irak die afgleed naar de escalatie.

En één afwezigheid is zo leerzaam als elke aanwezigheid: in het laatste jaar van de huizenbubbel, met de president van de New Yorkse Fed aan tafel, stond financiële stabiliteit nergens op de agenda. De eerlijke formulering is dat Ottawa met ongebruikelijke duidelijkheid documenteert wie er bijeenkwam en wat ze bedoelden te bespreken—terwijl wat er geconcludeerd werd, uiteraard, onkenbaar blijft, en wat er aankwam, naar alle waarschijnlijkheid, ongezien bleef.

Vanuit de verte gelezen, leest Ottawa 2006 als de laatste bijeenkomst van de onbezorgde wereld – de laatste Canadese Bilderberg, de laatste kalmte vóór de crisis. De stormen waaromheen de agenda cirkelde, arriveren in volgorde: eerst bij de bijeenkomst in Istanbul in 2007, waar de conferentie midden in de constitutionele storm van Turkije belandde en hedgefondsrisico op de slotagenda plaatste, weken voordat de kredietcrisis begon.

Bronnen

• Officiële Bilderberg-vergaderingen archief (agenda 2006); gelekte persbericht en deelnemerslijst 2006 (via The Canadian Press; gearchiveerd door Public Intelligence)
• The Globe and Mail / Canadian Press: Alexander Panetta, “Geheimzinnige, machtige Bilderberggroep komt bijeen nabij Ottawa” (8 juni 2006)
• Ottawa Citizen / CanWest: Tom Spears (12 juni 2006); Laura Payton, “Bilderberg-bound filmmaker held at airport” (8 juni 2006)
• CBC News: “Hotel in Kanata is gastheer voor hooggeplaatste machtsgroep” (9 juni 2006); “Ontario bouwt nieuwe, renoveert oude kerncentrales” (13 juni 2006); Toronto Star: “Ontario bouwt reactoren” (12 juni 2006)
• The New York Sun: “Pataki sluit zich aan bij de Bilderbergconclaaf” (Richard Perle becommentarieert)
• U.S. Energy Information Administration: Short-Term Energy Outlook (augustus 2006); VN-Veiligheidsresoluties 1696 en 1737 (2006); Arms Control Association Iran-chronologie
• American Free Press (Jim Tucker) en trackerarchieven — aangehaald als toegeschreven claims, genoteerd als ongeverifieerd
• Wikipedia: “Lijst van Bilderberg-bijeenkomsten”; “Ahmed Chalabi”; “Terry Matthews”; “Kredietzeepbel in de Amerikaanse woningmarkt van de jaren 2000”; Powerbase: “Bilderberg 2006 Ottawa”; Wikispooks: “Bilderberg/2006”